Danuta Siedzikówna
- Pseudonim
- Inka
- Stopień wojskowy
- Data i miejsce urodzenia, imiona rodziców
- 03.09.1928, Guszczewina, c. Wacława i Eugenii
- Data i miejsce śmierci
- 28.08.1946, Gdańsk
- Przynależność organizacyjna w okresie powojennym
- AK
- Miejsce pochówku
- Cmentarz Garnizonowy w Gdańsku
- Przebieg służby
W AK wraz z siostrą Wiesławą od grudnia 1943. Kilka miesięcy później ukończyła kurs sanitariuszki. Działała w siatce konspiracyjnej AK kierowanej przez leśniczego Stanisława Wołoncieja „Konusa” z Narewki. W październiku 1944 podjęła pracę jako kancelistka w nadleśnictwie w Narewce. W czerwcu 1945 wraz z pracownikami nadleśnictwa została aresztowana przez NKWD i UBP pod zarzutem współpracy z podziemiem niepodległościowym. Uwolniona z konwoju aresztantów przez oddział 5 Wileńskiej Brygady AK, do którego dołączyła. W marcu 1946 r. „Inka” dołączyła ponownie do rozformowanego wcześniej oddziału, który operował na terenie Pomorza Gdańskiego. Dostała przydział sanitariuszki do szwadronu dowodzonego przez Zdzisława Badochę „Żelaznego”. Aresztowana w lokalu konspiracyjnym w nocy z 19 na 20.07.1946 w Gdańsku-Wrzeszczu. Wyrokiem WSR w Gdańsku z dnia 03.08.1946 skazana na dwukrotną karę śmierci. Czekając na wykonanie wyroku przekazała gryps: “Jest mi smutno, że muszę umierać. Powiedzcie mojej babci, że zachowałam się jak trzeba”. Wyrok wykonano. Według relacji przymusowego świadka egzekucji, ks. Mariana Prusaka, ostatnimi słowami „Inki” było: “Niech żyje Polska! Niech żyje „Łupaszko””!
- Więcej informacji
Inka (1928-1946). Pamięć i tożsamość, pod red. ks. J. Wąsowicza, 2017
Inka (1928-1946). Pamięć i tożsamość, cz. II, pod red. ks. J. Wąsowicza, 2018
Inka (1928-1946). Pamięć i tożsamość, cz. III, pod red. ks. J. Wąsowicza, 2019
- Autor wpisu
- Fundacja Kwartalnika „Wyklęci”

