Kazimierz Gajda
- Pseudonim
- Orlę
- Stopień wojskowy
- Data i miejsce urodzenia, imiona rodziców
- 01.02.1927, Charzewice
- Data i miejsce śmierci
- 14.04.2004, Stalowa Wola
- Przynależność organizacyjna w okresie powojennym
- NOW, NZW
- Miejsce pochówku
- Cmentarz Parafialny Matki Bożej Szkaplerznej w Stalowej Woli
- Przebieg służby
Ostrzeżony przed wywózką do pracy przymusowej na teren Rzeszy Niemieckiej w styczniu 1944 powziął decyzję o przedostaniu się do oddziału partyzanckiego Franciszka Przysiężniaka „Ojca Jana”. Pod dowództwem Bolesława Usowa „Konara” wziął udział w akcji gospodarczej we Frampolu (marzec 1944), rozbrojeniu policjantów „granatowych” w Modliborzycach (marzec 1944) oraz akcji na Tartak i Nasycalnię Drewna w Lipie (maj 1944). 14.06.1944 uczestniczył w odpieraniu niemieckiej operacji antypartyzanckiej o kryptonimie „Sturmwind I” na Porytowym Wzgórzu w Lasach Janowskich. W marcu 1945 wstąpił do oddziału leśnego Stanisława Pelczara „Majki”, przynależącego do rzeszowskiego okręgu KOL NZW. Pod jego dowództwem uczestniczył w wielu akcjach zbrojnych, m.in. 06.05.1945 w zwycięskiej bitwie z batalionem NKWD pod Kuryłówką. 17.06.1945 pod dowództwem Skarbimira Sochy „Jaskółki”ochraniał akcję rozbrojenia posterunku MO w Raniżowie. 18.06.1945 był uczestnikiem walki z UB i NKWD w Nowy Narcie, podczas której oddział „Majki” został rozproszony. We wrześniu 1945 dołączył do reaktywowanego oddziału swojego stryjecznego brata Tadeusza Gajdy „Tarzana”. 31.01.1946 kwaterował z kilkoma członkami oddziału w Majdanie Zbydniowskim, gdzie zostali otoczeni przez grupę operacyjną PUBP z Tarnobrzega. Podczas starcia został ranny, a następnie umieszczony w tarnowskim szpitalu. Po opuszczeniu szpitala wyjechał na Dolny Śląsk, a w listopadzie 1946 podjął pracę spawacza w wałbrzyskiej „Hucie Karol”. Ujawnił się podczas amnestii w 1947.
- Więcej informacji
Szwedo B., “Tarzan” i jego żołnierze, „Tarnobrzeskie Zeszyty Historyczne”, 13 (1996), s. 3-50.
Lewandowska G., Ziemba M., Cmentarz parafialny w Rozwadowie, 2018.
Puchalski S., Partyzanci “Ojca Jana”, 1996.
Socha S., Czerwona śmierć czyli narodziny PRL-u, 2000.- Autor wpisu
- Katarzyna Sabat

