Kazimierz Dziekoński
- Pseudonim
- Orlik, Bruno
- Stopień wojskowy
- podporucznik
- Data i miejsce urodzenia, imiona rodziców
- 06.04.1913, w Hłuboczku na Wołyniu
- Data i miejsce śmierci
- 15.04.1993, Londyn
- Przynależność organizacyjna w okresie powojennym
- NIE, DSZ, WiN
- Miejsce pochówku
- polska część cmentarza Gunnersbury w Londynie
- Przebieg służby
Walczył w wojnie obronnej 1939. Służył w Rzeszowskim Obwodzie ZWZ, gdzie zajmował się szkoleniem. Od czerwca 1942 dowodził odziałem dywersyjnym Inspektoratu AK Rzeszów, a od grudnia 1943 był drugim zastępcą oficera dywersji Okręgu AK Rzeszów. Po zmianie okupacji pozostał w konspiracji i włączył się w pracę niepodległościową. Już w październiku 1944 brał udział w akcji na więzienie w Zamku Lubomirskich w Rzeszowie, akcja zakończyła się niepowodzeniem. Przez Adama Lazarowicza “Klamrę” mianowany na dowódcę “Straży” Rzeszowskiego podokręgu DSZ. Wśród akcji “Straży”, w których brał udział, warto wspomnieć o odbiciu więźniów z rąk sowieckich – kpt. Dragana Sotirivicia “Draży” i kpt. Józefa Maciołka oraz o wykonaniu wyroku na Ludwika Bojanowskiego – oficera śledczego rzeszowskiego UB znanego ze swojej wyjątkowej brutalności. Aresztowany na skutek donosu 13.09.1946. Z uwagi na brak dowodów (w lokalu zatrzymanego znaleziono jedynie “bibułę”, a on sam występował pod nazwiskiem Jan Przywłocki) oraz dzięki zaangażowaniu szefostwa WiN skazano go 20.12.1946 na 1,5 roku więzienia w zawieszeniu na trzy lata. Wyjechał na zachód gdzie utrzymywał kontakty ze Zbigniewem Lazarowiczem, od którego dostał zapomogę i urlop. Osiadł w Lipinkach k. Bydgoszczy. W 1958 jako Jan Przywłocki wyjechał do Anglii, gdzie otrzymał azyl polityczny. Wrócił do swojego nazwiska dopiero w 1971. Zmarł na emigracji.
- Więcej informacji
- Autor wpisu
- Albert Ogiolda

