Janina Czarnecka
- Pseudonim
- Stopień wojskowy
- Data i miejsce urodzenia, imiona rodziców
- 29.07.1902, Dobrzyca (pow. Krotoszyn)
- Data i miejsce śmierci
- 03.03.1978 Warszawa
- Przynależność organizacyjna w okresie powojennym
- WiN
- Miejsce pochówku
- Powązki Wojskowe Kwatera C 18, rzad 1, grób 14
- Przebieg służby
Hrabina. W okresie okupacji niemieckiej dzięki ostrzeżeniu znajomego ziemianina niemieckiego, wówczas oficera Wehrmachtu, uniknęła aresztowania, następnie pracowała jako urzędniczka w Warszawie. Niemcy poszukiwali jej brata hr. rtm. Stefana Czarneckiego, który znajdował się na liście do rozstrzelania za udział w Powstaniu Wielkopolskim. Przed wybuchem Powstania Warszawskiego wyjechała do Nowego Miasta n. Pilicą, mieszkała w majątku Gustawa Bławdziewicza. 19.01.1945 zostali aresztowani właściciel majątku wraz z jej bratem rtm. Czarneckim, który zginał z wycieńczenie w kopalni w Workucie. Czarnecka wraz z Heleną Abakanowicz wyjechały do Warszawy, gdzie nawiązały kontakt z ambasadorem belgijskim Eduardo Giacomini.
Kontakty z dyplomatami zagranicznymi sprawiły, że podjęła współpracę z WiN. Wciągnął ją do niej Stefan Rostworowski (1907-1981), który jako kurier WiN udawał się za granicę, gdzie wkrótce powstała Delegatura Zagraniczna tej organizacji działająca pod kryptonimem “Dardanele”. Została łączniczką i podjęła się przekazywania konsulowi belgijskiemu meldunków z komendy głównej WIN, zarazem odbierała rozkazy przychodzące do komendy z Delegatury Zagranicznej WIN. Ze skrzynki kontaktowej materiały odbierał zazwyczaj łącznik Józef Batory “Wojtek”. Dyrektywy komendy głównej WIN dla Delegatury Zagranicznej były jej przekazywane bezpośrednio. W październiku 1947 zorganizowała spotkanie amb. Eemana z Karolem Chmielem w sprawie jego wyjazdu z Polski. Działalność konspiracyjną prowadziła od jesieni 1946 do grudnia 1947, gdy we własnym mieszkaniu została aresztowana i osadzona wraz z kuzynka Heleną Abakanowicz w więzieniu na Rakowieckiej. W tym samym dniu została aresztowano także Zofię Michałowską, drugą z łączniczek Delegatury Zagranicznej WIN. Śledztwo było stosunkowo łagodne w porównaniu z typowymi na Rakowieckiej, trwało trzy lata.
Sądzona była w procesie pokazowym IV Komendy WiN m.in. wraz z Łukaszem Cieplińskim. 14.10.1950 sąd skazał ją na 15 lat więzienia. Więziona w Fordonie i Inowrocławiu. W więzieniu była traktowana bezwzględnie i sadystycznie. Trzy lata trzymano ją w separatce o ścianach pomalowanych na czarno, bez prawa wyjścia , bez możliwości pisania i otrzymywania listów. Zwolniona w 1957. Po uwolnieniu mieszkała nadal w Warszawie, pracując w Państwowym Instytucie Wydawniczym. Ciężkie przeżycia więzienne dawały się jej jednak we znaki do końca życia.Cały czas miała duże problemy zdrowotne, które z czasem narastały. Rodziny nie założyła.
Ostatnie lata życia spędziła w domu opieki w Henrykowie. Pochowana razem ze swoja kuzynka Heleną Abakanowicz.- Więcej informacji
- Autor wpisu
- Paweł Czaja

