Czesław Burzyński
- Pseudonim
- Burza, Łoś
- Stopień wojskowy
- Data i miejsce urodzenia, imiona rodziców
- 23.10.1918 w Raciczach gm. Hołynka pow. Augustów, s. Adama i Józefy
- Data i miejsce śmierci
- 2002
- Przynależność organizacyjna w okresie powojennym
- AK, AKO, WiN
- Miejsce pochówku
- Przebieg służby
Nazwisko konspiracyjne Korczyński Bolesław. W latach 1937–1939 służył w WP w kompani łączności 29 DP w Grodnie w stopniu kpr. Szkołę łączności ukończył w Centrum Wyszkolenia w Zegrzu. Brał udział w wojnie obronnej 1939 jako dowódca sekcji łączności z lotniskiem i sygnalizacji świetlnej oraz zastępca dowódcy plutonu łączności przy kwaterze głównej 29 DP, wchodzącej w skład Armii „Łódź”. Po wycofaniu się do Warszawy brał udział w obronie odcinka Warszawa–Zachód. Do listopada 1939 przebywał w obozie jenieckim w Górze Kalwarii, z którego po pewnym czasie zbiegł. Od października 1941 w PZP–AK łącznik, następnie dowódca drużyny. Ubezpieczał przerzuty broni i sprzętu z Grodzieńszczyzny dla oddziałów „Żwirki”, „Góry”, „Zająca” a także sowieckiego oddziału „Kalinowskiego”. W 1943 mianowany komendantem „Kedywu” na terenie gm. Hołynka i Łabno. Współpracował z oddziałami partyzanckimi w Puszczy Augustowskiej. W lipcu 1944 wraz z patrolem brał udział w akcjach dywersyjnych na tyłach cofających się wojsk niemieckich a także w akcji „Burza”. Od września 1944 do maja 1945 służył w jednostce (L)WP. Był w szkole Podchorążych Łączności w Zamościu. Zagrożony aresztowaniem za przynależność do AK zdezerterował. Wrócił do Lipska i pracował na stanowisku Referenta Wojskowego od 01.09.1945 do 30.09.1946 w urzędzie gminy Lipsk. W tym czasie współpracował z AKO i WiN. Przeniósł się do pracy w Zarządzie Gminnym w Miłkach pow. Giżycko. Na stanowisku księgowego pracował od 01.10.1946 do 20.03.1947, kiedy to został aresztowany przez funkcjonariusza UBP Mirosława Milewskiego. Po przeprowadzonym śledztwie w Białymstoku został przekazany NKWD, odwieziony do Grodna, następnie do Mińska. Wyrokiem Trybunału Wojennego MWD (MSW) Białoruskiego Okręgu z dnia 16.07.1947 w Mińsku otrzymał wyrok kary śmierci z zamianą na 20 lat łagrów i 5 lat pozbawienia praw obywatelskich. W odpisie poświadczenia wydanym przez MWD CCCP (ZSRR) skazany został na 12 lat pozbawienia wolności bez odebrania praw obywatelskich w myśl kodeksu karnego wg § 76–63–1. Karę odbywał w łagrach Workuty. 18.04.1957 przedterminowo zwolniony z łagrów na skutek zaliczenia nadliczbowych dni pracy, do Polski wrócił 20.08.1957. O pobycie w łagrach napisał kilka książek: Zgodnie z naszym prawem i Wiersze katorżnika z Łagrów Workuty. Zamieszkał w Goleniowie. Odznaczony Krzyżem AK, Krzyżem Partyzanckim, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Wojska, Medalem Wolności i Zwycięstwa, Medalem za udział w Wojnie Obronnej 1939 r., Medalem Srebrnym nadanym przez Straż Mogił Polskich Żołnierzy na Wschodzie, Odznaką Akcji „Burza”, Odznaką Weterana Walk o Niepodległość. O popełnionym przez Milewskiego przestępstwie złożył zawiadomienie do prokuratury w Giżycku. Sąd Rejonowy w Giżycku uniewinnił Milewskiego, gdyż Burzyński, który stracił wzrok, nie mógł go rozpoznać a Milewski twierdził, iż w 1947 nie było go w Giżycku. Po odnalezieniu w archiwach rosyjskich dokumentów dotyczących Burzyńskiego wyszło na jaw, że Milewski kłamał. W 2001 Sąd Okręgowy w Suwałkach uchylił wyrok Sądu Rejonowego i sprawę przekazał do Prokuratury Okręgowej w Białymstoku z wnioskiem o uzupełnienie materiału dowodowego m.in. o przesłuchanie nowych świadków. W 2006 Sąd Rejonowy w Giżycku zawiesił postępowanie ze względu na stan zdrowia psychicznego oskarżonego Milewskiego. Zmarł w 2002.
- Więcej informacji
- Autor wpisu
- Fundacja Kwartalnika „Wyklęci” - Biogram powstał przy wsparciu Małopolskiej Agencji Rozwoju Regionalnego S.A.

